ჩვენ, როდესაც ვსაუბრობთ იმაზე, რომ ქართული ღვინო 8 000-წლიანი ისტორიის არის, აუცილებლად უნდა ვაპოზიციონიროთ, რომ ქართული ღვინო და ხარისხიანი ღვინო არის ერთი და იგივე. ამისთვის მნიშვნელოვანია რიგი რეფორმები, რომლებსაც გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრო და ღვინის სააგენტო ახორციელებენ – დაწყებული ყურძნის ჩაბარების დროს ხარისხის დიფერენცირების კონტროლიდან, დასრულებული ხარისხიანი ვენახების გაშენებით.
თუ ჩვენ გვინდა, გვქონდეს ხარისხიანი ღვინო, ეს შეუძლებელია ხარისხიანი ვენახის გარეშე; ხარისხიანი ვენახი კი შეუძლებელია შესაბამისი ვაზის ნერგისა და შესაბამისი ადგილის გარეშე. ამ ყველაფრის ერთობლიობამ კი გამოიწვია ის, რომ აუცილებლად უნდა იყოს განსაზღვრული ადგილი, შესწავლილ იქნას ნიადაგი, თუ სად შენდება ვენახი, და გამოყენებულ იქნას სერტიფიცირებული ვაზის ნერგი, რაც ნიშნავს იმას, რომ ის უნდა იყოს ხარისხიანი. ასევე, დარგვის დროს ცალსახად უნდა იყოს განსაზღვრული, რომ ერთ მეტრზე ქვევით არ იყოს გრუნტის წყალი. რაც, ერთობლიობაში, ქმნის შესაძლებლობას, რომ გაშენდეს მინიმალური ხარისხის ვენახი, რომელიც აკმაყოფილებს ხარისხიანი ღვინის სტანდარტს.
ზუსტად ეს მიზეზებია, რატომაც გადაწყვიტა სახელმწიფომ ეს ყველაფერი. ეს არის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი, წამყვანი დარგი სოფლის მეურნეობაში, მთავარი საექსპორტო პროდუქტი და მნიშვნელოვანია, რომ ღვინის ხარისხი გაუმჯობესდეს. მით უმეტეს იმ გამოწვევების დროს, რომლებიც დღეს საერთაშორისო ბაზრებზე დგას, ეს გარდაუვალია ხარისხიანი ღვინის გარეშე. მევენახის შრომას, რომელსაც ის ეწევა ხარისხიანი ყურძნის მოსაყვანად, არ უნდა დავუპირისპიროთ ნაკლებად ხარისხიანი და ნაკლებად კონდიციური ვენახი და ყურძენი. თუ ჩვენ გვინდა, რომ ქართული ღვინო იყოს ხარისხთან ასოცირებული, ხარისხზე ზრუნვა უნდა დაიწყოს ვენახიდან – მხოლოდ ასე შეიძლება იყოს კონკურენტუნარიანი ქართული ღვინო”, – აცხადებს დავით სონღულაშვილი.
