რომელი დაავადებები გადადის მემკვიდრეობით საგვარეულოდან?
თუ თქვენს გვარში თაობიდან თაობამდე ერთი და იგივე დიაგნოზი მეორდება, ფსიქოსომატიკის მიხედვით, ეს შეიძლება მიუთითებდეს დაუმუშავებელ ემოციურ პროგრამაზე, რომელსაც შემდეგი თაობები გაუცნობიერებლად იღებენ საკუთარ თავზე.
• გული და სისხლძარღვები
გული სიყვარულისა და სიხარულის ორგანოდ ითვლება.
საგვარეულოში განმეორებადი გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები ხშირად უკავშირდება იმას, რომ ოჯახში ადამიანებს არ შეეძლოთ სიყვარულის ღიად მიღება და გამოხატვა.
ადამიანები მუშაობდნენ, ოჯახს ზიდავდნენ, საკუთარ თავს სწირავდნენ, მაგრამ გრძნობებზე არ საუბრობდნენ, ბავშვებს არ ეხუტებოდნენ და საკუთარ თავს სიხარულის უფლებას არ აძლევდნენ.
დაგროვილი, გამოუთქმელი ტკივილი და მუდმივი ემოციური დაძაბულობა თითქოს პირდაპირ გულს აწვება.
• ონკოლოგია
ფსიქოსომატიკაში ონკოლოგიური დაავადებები ხშირად უკავშირდება ღრმად ჩახშობილ წყენას, რომელსაც ადამიანი წლების განმავლობაში არ გამოხატავდა.
ეს არის ისტორია ადამიანებზე, რომლებიც ყველაფერს იტანდნენ, ყველაფერს საკუთარ თავში ინახავდნენ, არასოდეს წუწუნებდნენ და საკუთარ საჭიროებებს უმნიშვნელოდ თვლიდნენ.
ოჯახებში, სადაც ონკოლოგია მეორდება, ხშირად არსებობს საერთო პროგრამა:
„არ შეიძლება გაბრაზება“,
„არ შეიძლება მოთხოვნა“,
„არ შეიძლება ყურადღების ცენტრში ყოფნა“,
„სხვებისთვის უნდა იცხოვრო“.
• ხერხემლისა და სახსრების პრობლემები
ზურგი სიმბოლურად საყრდენს, პასუხისმგებლობასა და ტვირთს უკავშირდება.
თუ საგვარეულოში თაობიდან თაობამდე ადამიანებს ზურგი, მუხლები ან სახსრები აწუხებთ, ეს ხშირად მიუთითებს ოჯახურ მოდელზე, სადაც ადამიანები საკუთარ თავზე აუტანელ პასუხისმგებლობას იღებდნენ და დახმარებას არასოდეს ითხოვდნენ.
ეს არის პროგრამა:
„ყველაფერს მარტო უნდა გავუმკლავდე“,
„დახმარების თხოვნა სირცხვილია“,
„უნდა გავძლო“.
• ზედმეტი წონა
ფსიქოსომატიკაში ზედმეტი წონა ხშირად შიშსა და დაუცველობის განცდას უკავშირდება.
ოჯახებში, რომლებმაც გადაიტანეს შიმშილი, ომი ან ქრონიკული სიღარიბე, სხეული თითქოს იმახსოვრებს: „უნდა დავაგროვო, რადგან ხვალ შეიძლება არაფერი იყოს“.
ასევე, ზედმეტი წონა ხშირად გვხვდება ოჯახებში, სადაც საკვები ნუგეშის, სიყვარულისა და ჯილდოს ერთადერთი ფორმა იყო.
• ყელისა და ფარისებრი ჯირკვლის პრობლემები
ყელი სიმბოლურად ხმას, თვითგამოხატვასა და საკუთარი აზრის თქმის უფლებას უკავშირდება.
თუ ქალებს საგვარეულოში ხშირად აქვთ ფარისებრი ჯირკვლის პრობლემები, ქრონიკული ანგინა ან კვანძები, ეს შეიძლება მიუთითებდეს ოჯახურ მოდელზე, სადაც ქალებს საკუთარი აზრის გამოხატვის უფლება არ ჰქონდათ.
„გაჩუმდი“,
„არ გამოირჩეოდე“,
„ქმარმა თქვა — ესე იგი ასეა“,
„შენი აზრი არავის აინტერესებს“.
რამდენიმე თაობის განმავლობაში ჩახშობილი სიტყვები და დათრგუნული ემოციები ქმნის ამ მიმართულების სტაბილურ პროგრამას.
• ქალის ჯანმრთელობის პრობლემები
მიომა, კისტები, ციკლის დარღვევა და უშვილობა ფსიქოსომატიკაში ხშირად უკავშირდება ქალურობისა და მამაკაცების მიმართ დამოკიდებულებას ოჯახში.
თუ საგვარეულოში ქალები ღალატს, დამცირებას, მიტოვებას ან ტკივილს განიცდიდნენ და ამ ყველაფერს ჩუმად იტანდნენ, ეს ემოციური ტვირთი ხშირად სწორედ ქალის ორგანოებში „იფიქსირება“.
ასეთი პრობლემები ასევე გვხვდება ოჯახებში, სადაც ქალობა საფრთხედ ან სისუსტედ ითვლებოდა და გოგონებს ასწავლიდნენ, რომ უნდა ყოფილიყვნენ ძლიერები, არ ეტირათ და დახმარება არ ეთხოვათ.
• კანის დაავადებები
კანი ჩვენი საზღვარია სამყაროსთან — კონტაქტი და დაცვა.
ფსორიაზი, ეგზემა და ნეიროდერმიტი ფსიქოსომატიკაში ხშირად უკავშირდება ოჯახებს, სადაც ადამიანები თავს უსაფრთხოდ არ გრძნობდნენ სხვა ადამიანებთან ურთიერთობაში.
ან მუდმივად ირღვეოდა მათი პირადი საზღვრები, ან პირიქით — ისინი სრულ იზოლაციაში ცხოვრობდნენ და სითბოს მოკლებულნი იყვნენ.
კანი თითქოს „ყვირის“:
„ადამიანებთან კონტაქტი მტკენს“
ან
„მტკივა მათი სითბოს გარეშე“”,- წერს იოსელიანი.
