ექსპერტის თქმით, თანამედროვე ცხოვრების ტემპის მთავარი პრობლემა უმოძრაო ცხოვრების წესისა და ულტრა-გადამუშავებული საკვების კომბინაციაა. ესენია ინდუსტრიულად წარმოებული საკვები, რომელიც შეიცავს დიდი რაოდენობით შაქარს, მარილს, ნაჯერ ცხიმებს, არომატის გამაძლიერებლებს და სხვა დანამატებს. ვარჯიშის ნაკლებობის გამო, ორგანიზმი თანდათან კარგავს ინსულინის მიმართ მგრძნობელობას, სისხლძარღვები ხდება ნაკლებად ელასტიკური და საშიში ცხიმი იწყებს შინაგანი ორგანოების გარშემო დაგროვებას.
გრძელვადიან პერსპექტივაში, ეს ყველაფერი იწვევს ქრონიკულ ანთებას, რომელიც ნაადრევი დაბერების და სერიოზული დაავადებების განვითარების ერთ-ერთ მთავარ ფაქტორად ითვლება. უმოძრაო ცხოვრების წესისა და არაბალანსირებული კვების ყველაზე გავრცელებულ შედეგებს შორისაა სიმსუქნე, ჰიპერტენზია, მე-2 ტიპის დიაბეტი, ათეროსკლეროზი და გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები. არაალკოჰოლური ცხიმოვანი ღვიძლის დაავადების დიაგნოზი სულ უფრო ხშირად ისმება. თუმცა, არსებობს ნაკლებად აშკარა შედეგებიც: ქრონიკული ზურგისა და კისრის ტკივილი, ძილის აპნოე, შფოთვა, ძილის პრობლემები და გადაღლა.
მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი დიაგნოზები ადრე უფრო ხშირი იყო 45-50 წლის შემდეგ, დღეს 25-35 წლის ადამიანები მეტაბოლურ დარღვევებს აწყდებიან. მიზეზი ცხოვრების წესია, რომელსაც ბევრი მოზარდობიდან ეჩვევა: გაჯეტები, უმოძრაო სამუშაო, მუდმივი სტრესი, ძილის ნაკლებობა და მაღალკალორიულ საკვებზე 24 საათის განმავლობაში წვდომა. ორგანიზმი სტრესს დიდი ხნის განმავლობაში ანაზღაურებს, მაგრამ დროთა განმავლობაში მისი რესურსები იწურება და პირველი საგანგაშო სიმპტომები ჩნდება. მუდმივი დაღლილობა, ძილიანობა ჭამის შემდეგ, არტერიული წნევის მატება, ქოშინი მცირე დატვირთვის დროს, ხვრინვა, კონცენტრაციის დაქვეითება, ტაქიკარდიის ეპიზოდები და წელის გარშემოწერილობის ზრდა ნორმალური წონის დროსაც კი – ეს ყველაფერი შეიძლება სერიოზული მეტაბოლური დარღვევების დაწყებაზე მიუთითებდეს. პრობლემა ის არის, რომ ადამიანების უმეტესობა ამ სიმპტომებს უბრალოდ დაღლილობად მიიჩნევს და ექიმს არ მიმართავს.
რეგულარული ვარჯიში ამცირებს ჯანმრთელობის რისკებს, მაგრამ კვირაში ორჯერ ან სამჯერ ვარჯიშიც კი სრულად ვერ აკომპენსირებს საათობით ჯდომით გამოწვეულ ზიანს. თუ ადამიანი დღის უმეტეს ნაწილს მაგიდასთან ატარებს, მის სხეულს მაინც აკლია სისხლძარღვთა ნორმალური ფუნქციონირებისთვის, მეტაბოლიზმისთვის და ნერვული სისტემის ფუნქციონირებისთვის საჭირო აქტივობა.
მჯდომარე ცხოვრების წესი პირდაპირ გავლენას ახდენს საერთო კეთილდღეობაზე. მეტაბოლიზმი შენელდება, ტვინი ნაკლებ ჟანგბადს იღებს, კოგნიტიური ფუნქცია უარესდება, სტრესისადმი ტოლერანტობა მცირდება და ძილის ხარისხი იკლებს. ეს ქმნის მანკიერ წრეს: ადამიანებს ფიზიკური აქტივობისთვის ენერგია არ აქვთ ზუსტად იმიტომ, რომ მათ ცხოვრებაში ძალიან მცირე აქტივობაა.
„გირჩევთ, თავი აარიდოთ ერთ პოზაში დიდი ხნის განმავლობაში ჯდომას, ყოველ საათში მოკლე გაწელვებს და მეტ სიარულს. მინიმალური მიზანია დღეში 5000-ზე მეტი ნაბიჯის გადადგმა და კვირაში 2-3-ჯერ რეგულარული ვარჯიში. არანაკლებ მნიშვნელოვანია ადეკვატური ძილი, რაციონში საკმარისი ცილისა და ბოჭკოს არსებობა და ულტრა-დამუშავებული საკვების შემცირება“, – აღნიშნავს სპეციალისტი.
„ბევრ პაციენტში მეტაბოლური პრობლემები გარეგნულად გამოვლინებამდეც კი ვლინდება და ეს ხშირად ცხოვრების წესის შეცვლის მთავარ სტიმულად იქცევა“, – ასკვნის ექიმი.
