ფეხბურთი ახალგაზრდების სპორტად ითვლება. სტატისტიკურად, პროფესიონალი ფეხბურთელების უმეტესობა კარიერას 33-დან 35 წლამდე ასაკში ასრულებს.
ამ დროს ადამიანი სამოქალაქო ცხოვრებაში ჯერ კიდევ ახალგაზრდაა, თუმცა სპორტული მედიცინის გადმოსახედიდან ის უკვე „ვეტერანია“.
მაგრამ რა ხდება რეალურად ჩვენს ორგანიზმში ამ ასაკში? რატომ უჭირს 35 წლის ფეხბურთელს იმ ტემპის შენარჩუნება, რაც 25 წლის ასაკში ბუნებრივი იყო და როგორ ახერხებენ გამონაკლისები ამ ბიოლოგიური საათის მოტყუებას?
ბიოლოგიური საათი მწვანე მინდორზე: რა იცვლება სხეულში?
ასაკის მატებასთან ერთად, ფეხბურთელის ორგანიზმი რამდენიმე კრიტიკულ ფიზიოლოგიურ ცვლილებას განიცდის,
რაც პირდაპირ აისახება მის პერფორმანსზე:
VO2 Max-ის (ჟანგბადის მაქსიმალური მოხმარების) დაქვეითება: ეს არის მაჩვენებელი, თუ რამდენი ჟანგბადის გამოყენება შეუძლია ორგანიზმს მაქსიმალური დატვირთვისას. 25-30 წლის შემდეგ, VO2 Max ყოველ დეკადაში დაახლოებით 10%-ით მცირდება. შესაბამისად, ასაკოვან ფეხბურთელს უჭირს 90 წუთის განმავლობაში მაღალი ინტენსივობის სირბილის (სპრინტების) შენარჩუნება.
სწრაფი კუნთოვანი ბოჭკოების კარგვა: ჩვენი კუნთები შედგება “ნელი” (გამძლეობაზე პასუხისმგებელი) და “სწრაფი” (ფეთქებად ძალასა და სისწრაფეზე პასუხისმგებელი) ბოჭკოებისგან. ასაკთან ერთად, ორგანიზმი იწყებს სწორედ სწრაფი ბოჭკოების დაკარგვას. ფეხბურთელი შეიძლება ისევ გამძლე იყოს, მაგრამ კარგავს სასტარტო სისწრაფესა და ნახტომის სიმაღლეს.
